Coraz wyżej na wakacyjnym niebie świeci Trójkąt Letni, który tworzą trzy wspaniałe i jasne gwiazdy: Deneb (w Łabędziu), Altair ( w Orle) oraz Wega (w Lutni). W pasie Drogi Mlecznej, od północno-wschodniego horyzontu, podziwiamy kolejno gwiazdozbiory: Kasjopei (w kształcie litery W), wspomnianego Łabędzia (piękny Krzyż Północy) oraz Orła. Wysoko nad naszymi głowami widzimy konstelacje: Lutni, Herkulesa, Korony Północnej, Wolarza i, tuż nad zachodnim horyzontem, Panny. Wielki Wóz znajduje się teraz wysoko nad naszymi głowami, zaś niżej zachodzi duża konstelacja Lwa. Nisko na południowym niebie oglądamy czerwoną planetę Mars, zaś trzy godziny przed wschodem Słońca pojawia się piękna i jasna Jutrzenka, czyli planeta Wenus. Za nią postępuje następna planeta Saturn, do której Jutrzenka bardzo szybko się teraz zbliża. Za tydzień obie planety znajdą się tuż obok siebie, tworząc na niebie tajemniczy i piękny układ! Warto więc w najbliższe noce wytrwać w obserwacji nieba aż do rana. Za Saturnem podąża następna planeta Jowisz, która jednak znajduje się teraz blisko Słońca i czasu do jej obserwacji jest niewiele.
Poniżej Wielkiego Wozu i Wolarza odnajdźmy dziś niezbyt wyraźny, ale bardzo ciekawy gwiazdozbiór Psów Gończych (CVn-Canes Venatici). Ich panem jest oczywiście pobliski Wolarz, trzymający obydwa pieski na długiej smyczy. Na szkicach nieba gwiazdozbiory te przedstawiane są więc najczęściej razem. W dziele Jana Heweliusza z 1690 r. dwa psy pasterskie poganiają Wielką i Małą Niedźwiedzicę w ich stałej wędrówce wokół bieguna. Jeżeli latem wytrwalibyśmy na obserwacjach nieba aż do rana, moglibyśmy z łatwością zaobserwować tę ich wieczną wędrówkę. Niestety, wschodzące Słońce przerwie bardzo wcześnie to widowisko, nie przerywając jednak wędrówki gwiazdozbiorów. Nad ranem Psy Gończe znajdą się tuż nad północnym horyzontem i to będzie ich najniższe położenie na naszym niebie. A do wieczora powrócą już na swoje miejsce. Dwie jaśniejsze gwiazdy, Cor Caroli i Chara, wyznaczają obrożę oraz głowę południowego psa. Północnego psa trudno dostrzec, ale na jego tle położona jest znana Galaktyka Wirowa M51. Jest to galaktyka spiralna, znajdująca się w odległości 22 milionów lat świetlnych od nas. W dobrych warunkach obserwacyjnych można próbować ją odnaleźć przy pomocy większej lornetki. Najjaśniejsza gwiazda Psów Gończych jest powszechnie znana. Podobno rozbłysła 29 maja 1660 r., gdy angielski król Karol II, wróciwszy do Londynu, ogłosił powrót monarchii. Na pamiątkę tego wielkiego wydarzenia królewski astronom Edmund Halley nazwał tę gwiazdę Cor Caroli, co oznacza Serce Karola. Odległość do Cor Caroli nie jest duża i wynosi około 142 lata świetlne. Warto obejrzeć ją w niewielkiej lunetce, ponieważ rozdzieli się w niej na piękną gwiazdę podwójną. Podziwiana gołym okiem Cor Caroli świeci na biało, podczas gdy druga gwiazda Psów Gończych świeci wyraźnym żółtym światłem. Ta słabo widoczna żółta gwiazda nosi nazwę Chara, a widzimy ją z odległości zaledwie 30 lat świetlnych.
Miło na koniec wspomnieć, że choć wiele wprowadzanych nazw i kształtów gwiazdozbiorów nie przetrwało do dzisiaj, to wprowadzone w XVII wieku przez polskiego astronoma Jana Heweliusza Psy Gończe trzymane na smyczy przez Wolarza, podziwiamy w niezmienionej postaci i dziś. Wolarz będzie zaś poganiał swoje psy każdego wieczora, a nam pozostaje tylko towarzyszyć mu w tej wędrówce po rozgwieżdżonym niebie. Życzę więc wszystkim Czytelnikom pogodnego wakacyjnego nieba.