Co nam dał papież św. Jan Paweł II? Co my daliśmy papieżowi? – odpowiedzi bp Ignacego Deca na te pytania stanowiły podsumowanie tegorocznych 16. Dni Papieskich.
Biskup senior 18 maja, w 101. Rocznicę urodzin Karola Wojtyły – św. Jana Pawła II, sprawował Mszę św. w katedrze, zamykającą tegoroczne „Dni Papieskie” w mieście biskupim. Jednocześnie biskup dziękował Bogu za świętość papieża, jego nauczanie i styl życia. W wygłoszonej homilii hierarcha przypomniał pielgrzymki Ojca Świętego do Polski, zwracając uwagę na ich przesłanie. Następnie biskup mówił o darze jaki otrzymała Świdnica: - Zauważmy, że papież wybrał Świdnicę na siedzibę nowej diecezji, która jest dziewiątą córą archidiecezji wrocławskiej. Dał nam św. Stanisława za patrona, abyśmy byli związani z macierzą i naszą najlepszą narodową tradycją, abyśmy byli odważni i pilnowali ładu moralnego, abyśmy byli wierni przesłaniu św. Stanisława: „Trzeba bardziej słuchać Boga, niż ludzi” – podkreślił bp Dec.
Dalej biskup odpowiedział, co my jako diecezja daliśmy papieżowi. - W 2008 roku Wałbrzychu powstał Instytut Jana Pawła II. Tydzień po beatyfikacji 7 maja 2011 r. wprowadziliśmy do katedry relikwie papieża. 8 maja 2012 r. nuncjusz apostolski Celestino Migliore ogłosił bł. Jana Pawła II patronem Świdnicy. Dwa lata później 8 maja 2014 r. z Prymasem abp. Józefem Kowalczykiem dziękowaliśmy za dar kanonizacji i poświęciliśmy na placu przed katedrą pomnik św. Jana Pawła II – wymieniał biskup senior.
Pod takim hasłem odbywały się XVI Dni Papieskie w diecezji świdnickiej. Jednym z elementów tego wydarzenia było wyjątkowe muzyczne przedsięwzięcie inspirowane postacią papieża Polaka, patrona Świdnicy.
Śpiewana modlitwa o ustanie pandemii odbyła się wieczorem 14 maja w specjalnie przygotowanej na to wydarzenie świdnickiej katedrze. Koncert poprowadzili Łukasz Lech i Magdalena Drohomirecka, a na scenie stanęli artyści: Anna Sokołowska-Alabrudzińska, Marcin Jajkiewicz, Marzena Ciuła, Michał Gasz, Tomasz Błasiak i Wiktoria Węgrzyn. Towarzyszyła im orkiestra Arte Symfoniko pod dyrekcją Mieczysława Smydy oraz chór Happy Soul pod kierownictwem Martyny Modlińskiej-Młynarskiej. Spotkanie rozpoczęło się od utworu napisanego specjalnie na tę okazję. Rozbrzmiewało w nim hasło tegorocznych Dni Papieskich. Muzykę skomponowali Anna Sokołowska-Alabrudzińska i Maciej Nić, natomiast za tekst odpowiada Magdalena Sroka, szczególnie związana ze św. Janem Pawłem II i wielokrotnie spotykająca się z nim w Rzymie.
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
