Teresa Boguszewska była jedną z tysięcy uczestników Mszy św. za Ojczyznę, odprawianych w kościele pw. św. Stanisława Kostki na Żoliborzu. Mszy św. niezapomnianych dzięki takim osobowościom, jak śp. ks.
prob. Teofil Bogucki i śp. ks. Jerzy Popiełuszko; Mszy św. inspirujących. W wydanej niedawno książce Ksiądz Jerzy Autorka wspomina, jak wraz z innymi poetami po zakończeniu Mszy św. zostawiała w zakrystii
opatrzone pseudonimem wiersze. Ze zdziwieniem i radością skonstatowała po pewnym czasie, że utwory te „wracają” do niej, są bowiem włączane do artystycznego programu, którym Ksiądz Jerzy zwykł
ubogacać Mszę św. za Ojczyznę. Któregoś dnia poszła podziękować Księdzu za to. Tak nawiązała się znajomość, tak zrodziły się kolejne wiersze, a Ksiądz Jerzy zachęcał, aby je wydać. Oczywiście, pod pseudonimem.
Niedawno Wydawnictwo „Anagram” opublikowało tomik zatytułowany Ksiądz Jerzy, który zawiera nie tylko wiersze Teresy Boguszewskiej, ale również zbiór archiwalnych zdjęć. Rozpoczyna go wiersz
z 1982 r., po którym powstawały kolejne, stanowiące niemal dokumentalną kronikę tragedii: wiersz napisany po przesłuchaniu Księdza Jerzego i zatrzymaniu go na 48 godzin w grudniu 1983 r., wiersz,
który powstał w 1983 r. po wmurowaniu w żoliborskim kościele tablicy w trzecią rocznicę powstania „Solidarności”, wiersz imieninowy z kwietnia 1984 r. Tylko kilka dni oddziela żarliwą
modlitwę o ocalenie Księdza Jerzego Czas oczekiwania z 23 października 1984 r. od pełnych bolesnego rozpamiętywania wierszy, w których powraca obraz straszliwej śmierci zadanej Kapłanowi. W jednym
z nich Poetka pisze: „W ciemność wsiąkała nienawiść/ w sutannę plamą czerwoną/ z dala od świata konała/ z kneblem na ustach Samotność”.
Od bolesnych wspomnień trudno się uwolnić, jednak w późniejszych wierszach coraz więcej jest zatroskania, nadziei i modlitwy za Ojczyznę. Nowego znaczenia nabierają także zapamiętane z przeszłości
słowa, zdjęcia i pusty konfesjonał, gdzie „ktoś różę położy czerwoną/ lub kaczeńce złote/ by w pamięci naszych łez/ Jego krzyż pozostał”. Ta myśl to także krótka, pełna symboli synteza refleksji,
jakie w sercu czytelnika budzi lektura tomiku pt. Ksiądz Jerzy.
Teresa Boguszewska, Ksiądz Jerzy, Wydawnictwo „Anagram”, ul. Grochowska 357/110, 03-822 Warszawa, e-mail: anagram@anagram.com.pl
Mieszkańcy Łasku są oburzeni usunięciem wizerunku Matki Bożej Łaskiej - Patronki miasta i gminy Łask z urzędu. W petycji skierowanej do władz, czytamy: "nie kwestionujemy zasad funkcjonowania instytucji publicznych, jednak nie mogą one prowadzić do eliminowania symboli, które mają charakter wspólnotowy i historyczny, a nie wyłącznie światopoglądowy".
Matka Boża Łaska została ustanowiona Patronką miasta i gminy Łask w wyniku formalnej, zgodnej z prawem procedury, obejmującej inicjatywę mieszkańców, uchwałę Rady Miejskiej oraz zatwierdzenie przez Stolicę Apostolską. Dekret Dykasterii ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, wydany z upoważnienia Ojca Świętego Franciszka, jednoznacznie potwierdza ten fakt.
Dzwono-Sierbowice, Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
Z gwarnych miast i wielkich bazylik nasza jubileuszowa wędrówka skręca ku miejscom cichym, gdzie Bóg przemawia w szumie drzew i prostocie wiejskich kościołów. Docieramy do Dzwonowa, a potem do Sierbowic, gdzie duch św. Franciszka, niesiony przez jego duchowych synów, odnalazł swą przystań pośród ludu pracowitego i wiernego. Tu Maryja nie potrzebuje wielkich tronów, by być blisko swoich dzieci – Ona jest obecna w codziennym trudzie i pokornej modlitwie „Anioł Pański”.
W Dzwonowie, gdzie historia splata się z legendami o dawnych rodach, stajemy przed wizerunkiem Matki Bożej, która uczy nas uważności. Franciszkanie, przybywając w te strony, zawsze przynosili ze sobą dwie rzeczy: miłość do ubóstwa i bezgraniczną ufność w orędownictwo Niepokalanej. W tym miejscu uświadamiamy sobie, że Maryja jest Matką Słuchającą – Tą, która w ciszy wiejskiego krajobrazu zbiera szeptane prośby o dobre zbiory, o zdrowie w rodzinie, o pokój w sercu. To tutaj, z dala od zgiełku świata, łatwiej jest usłyszeć głos Boga, który tak bardzo kochał św. Franciszek.
W środę 20 maja br. sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski bp Marek Marczak spotkał się z prof. Gabriellą Gambino. Podsekretarz Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia przebywa w Polsce na zaproszenie dyrektora Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin przy KEP ks. Roberta Wielądka.
Podczas spotkania w Sekretariacie Generalnym Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie prof. Gambino rozmawiała z bp. Marczakiem m.in. o współczesnych wyzwaniach duszpasterstwa rodzin. - Wydaje mi się, że dziś problemem jest brak sensu egzystencji u wielu młodych ludzi. To, co mogłoby to zmienić, to jest asystowanie, bycie przy nich, od samego początku, po to, żeby ich formować w zrozumieniu ich powołania, w zrozumieniu tego, że powołani są do czegoś pięknego, że jest piękny plan na ich życie - powiedziała po spotkaniu. W rozmowie uczestniczył również bp Tomasz Sztajerwald należący do Rady ds. Rodziny KEP.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
