Reklama

Monumentalne wydanie „Potopu” Henryka Sienkiewicza

„Święta księga Polaków”

Zbigniew Miszczak
Niedziela Ogólnopolska 22/2012, str. 32-33

Monumentalna i piękna seria książek - „Bibliofilska Edycja Dzieł Henryka Sienkiewicza”. Tak oryginalnie wydanych Sienkiewiczowskich powieści dotąd nie było. Koncepcję edycji stworzył prof. Lech Ludorowski, prezes Towarzystwa im. Henryka Sienkiewicza - Zarząd Główny w Lublinie. Serię przygotował zespół profesora z udziałem prof. Haliny Kosętki, prof. Haliny Ludorowskiej i ks. Wacława Piszczka, dyrektora Wydawnictwa Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy w Krakowie.
Ten wyjątkowej wartości, unikatowy cykl albumowy (równie liczny zbiór Sienkiewiczowskich utworów nie miał wcześniej podobnie okazałej formy wydawniczej) tworzyły dotąd następujące arcydzieła powieściowe: 1. „Quo vadis? Powieść z czasów Nerona” (Edycja bibliofilska dla upamiętnienia 100-lecia „Quo vadis?” dedykowana Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II, 1996), 2. „Na polu chwały. Powieść historyczna z czasów króla Jana Sobieskiego” (1998), 3. „Krzyżacy. Powieść” (Wydanie jubileuszowe dla upamiętnienia 100-lecia powstania dzieła, 2000), 4. „Ogniem i mieczem. Powieść z lat dawnych” (2000), 5. „W pustyni i w puszczy” (2001), 6. „Pan Wołodyjowski” (2002).
Szereg ksiąg wielkich (21/30 cm, oprawa trwała, skóropodobna brąz lub bordo, z ozdobnymi tłoczeniami i złoconymi napisami) uzupełnia religijna nowela „Pójdźmy za Nim!” Sienkiewicza w kształcie małej książeczki z kolorowymi obrazkami (Edycja bibliofilska wydana dla upamiętnienia Roku Sienkiewiczowskiego - 1996, 150. rocznicy urodzin pisarza i 100-lecia „Quo vadis?”), a ponadto dwie „Ikonoteki «Quo vadis?» oraz «Krzyżacy»”, będące kolekcjami pocztówek z barwnymi ilustracjami do tych powieści.
Ów kompleks okazałych foliałów powiększył niedawno monumentalny „Potop” - kilka lat przygotowywane do druku najobszerniejsze dzieło Henryka Sienkiewicza. Ogromna księga, ważąca aż 3 kg, imponujący wolumin (ponad 950 stron), znakomicie symbolizuje rangę tej arcypowieści, którą zwykło się określać metaforą „Biblia Polaków”, niejako materializuje jej wiekopomne znaczenie i z pewnością ułatwi kolejnym pokoleniom czytelników zyskać pełną świadomość, czym jest Sienkiewiczowski „epos narodowy”.
Wzorowo podany tekst drugiej części „Trylogii” (polskiego dzieła wszech czasów), duży druk na idealnej bieli stronic formatu A4, przywrócony przez prof. Ludorowskiego autorski podział utworu na 6 tomów (zwyczaj wydawania „Trylogii” w mniejszej liczbie tomów upowszechnił, niestety, PIW), zachęca do czytania Sienkiewicza i umożliwia dostrzeżenie bogactwa oraz ekspresji sztuki słowa mistrza polskiej literatury. Ale edycja albumowa „Potopu” skłania jeszcze do czegoś innego: byśmy bardziej od szybkości czytania cenili jakość własnego odbioru lektury, rozsmakowali się w stylistycznej i leksykalnej urodzie prozy Sienkiewicza, podziwiali maestrię, z jaką pisarz - esteta - wizjoner naszej historii skomponował każdy z 96 (łącznie) rozdziałów.
Prof. Ludorowski poprzedził powieść odkrywczym wstępem w formie eseju historyczno-literacko-interpretacyjnego: „Święta księga Polaków”. Uwydatniając religijność „Potopu”, sienkiewiczolog powołał się na krytykę amerykańską, która właśnie tak „wielokrotnie nazywała całą «Trylogię», a zwłaszcza «Potop»” - „wznowione w nowym przekładzie Wiesława S. Kuniczaka w ostatniej dekadzie XX wieku Sienkiewiczowskie arcydzieło”. „Jest bowiem «Trylogia» - zaznacza profesor - rodzajem epopei religijnej z jej bohaterem - człowiekiem głębokiej wiary, ufnej modlitwy i wzorem rycerza chrześcijańskiego (bohatera dorastającego do tej godności w każdej części cyklu: Skrzetuskiego, Kmicica, Wołodyjowskiego), wizją świata znaczonego sakralnymi znakami Bożej obecności, otwartego ku transcendencji, unoszącego nas stale ku nadprzyrodzoności z jej religijnym przesłaniem, nauką przebaczenia i pojednania (...)”. Najwspanialszym przejawem religijnej mistyki jest niezapomniana scena modlitwy w Cudownej Kaplicy, owa „jasnogórska teofania Kmicica” - jak ją określił prof. Ludorowski - od której „rycerz Maryi”, „Hektor Częstochowski” rozpoczął zarówno swą pokutę i rehabilitację, jak i „zbawczą misję obrony” Jasnej Góry.
Badacz odsłonił ponadto tak mało znane przejmujące dzieje tworzenia „Potopu”. Wyraził zdumienie i podziw, że Sienkiewicz pracował nad swoją powieścią w fatalnych warunkach, bo podczas choroby żony Marii, jej leczenia w zagranicznych sanatoriach, cierpienia i umierania, a potem w smutku po jej śmierci i jeszcze w zmaganiu z własnymi dolegliwościami fizycznymi: zmęczeniem i bólem, będącym skutkiem wyczerpującego trudu: „«Potop» powstawał w najtragiczniejszych chwilach życia Henryka Sienkiewicza”. A mimo to jego wspaniałe dzieło ogromne (jak ustalił prof. Ludorowski - z ponad 350 wykreowanymi postaciami, zapisane w manuskrypcie prawie 33 tys. zdań!) promieniuje „doskonałym pięknem”, podnosi na duchu, zachęca do życia, budzi optymizm, daje nadzieję, którą autor uznawał za bardzo potrzebną człowiekowi.
Sugestywne wprowadzenie do bibliofilskiego „Potopu” sprawia też, że współczesny czytelnik czuje atmosferę tamtych czasów, gdy to - pod wieloma względami przełomowe - dzieło zaczęło trafiać po raz pierwszy do polskich domów: „Jego debiut prasowy rozpoczął się w okresie Bożego Narodzenia równocześnie na łamach trzech krajowych czasopism w Warszawie, Krakowie i Poznaniu (...). Publikowane w odcinkach, rodzące się nowe arcydzieło ojczystej literatury staje się wspaniałym patriotycznym darem świątecznym łączącym Polaków zniewolonych przez trzech zaborców”. Tej myśli nie powinno zabraknąć w polskich szkołach, gdzie „Potop” winien być omawiany jako lektura na trwałe wpisana do podstawy programowej jak „Pan Tadeusz” czy „Wesele”, bo myśl ta dotyczy w istocie ponadczasowych wartości wiary, wolności, tożsamości narodu, a więc wartości najbliższych Sienkiewiczowi i nieobcych przecież współczesnym generacjom: pokoleniu „Solidarności” czy pokoleniu JP2.
Zwraca naszą uwagę oryginalność i nowość głównych wątków interpretacyjnych zawartych we wstępie. Badacz np. rozpoznaje w konstrukcji „Potopu” obecność „eposu sakralnego”, dowodzi istnienia „sakralnej stylizacji” („jest charakterystyczną cechą poetyki całego cyklu trylogicznego”), dostrzega w Kmicicu „postawę człowieka częstej i żarliwej modlitwy”. Jedno z wielu ciekawych odczytań dotyczy finałowej sceny powrotu do dworku w Wodoktach, czyli do domu ocalałego z kataklizmu potopu szwedzkiego: „Bo dom - zaznacza prof. Ludorowski - to symbol życia, pracy, szczęścia, trwania, istnienia. To także symbol rodziny, rodu. Powieść Sienkiewicza głosi bowiem wielką apologię rodu. Eksponuje ją zwłaszcza w końcowym akordzie finału, w toaście Zagłoby”.
Wiedza przeciętnego czytelnika nie dorównuje znajomości dziejów przeszłych, oczytaniu i bogactwu słownictwa twórcy „Trylogii”, dlatego redaktorzy opracowali słownik postaci historycznych, nazw geograficznych, słów i zwrotów obcojęzycznych, by ułatwić recepcję „Potopu” ogółowi odbiorców, szczególnie zaś młodzieży.
Wartościowej i estetycznie wydanej książce jeszcze dodają atrakcyjności oraz walorów poznawczych ilustracje w niej zawarte. Dzięki nim publikację można z przyjemnością oglądać, w odróżnieniu od zwykłych edycji, przeznaczonych tylko do czytania, czy modnych ostatnio audiobooków z wyłącznym przeznaczeniem do odsłuchiwania. Całą tę urozmaiconą ikonikę (również w poprzednich utworach prozy artystycznej Sienkiewicza, począwszy od „Quo vadis?” i „Pójdźmy za Nim!”): ilustracje barwne jedno- i dwustronicowe, rysunki czarno-białe, rozmaite elementy typograficzne stworzył ks. Wacław Piszczek - kapłan, artysta malarz religijny; stworzył, sugestywnie obrazując wybrane sceny, trafnie portretując niektórych bohaterów powieści, dokładnie odwzorowując wiele XVII-wiecznych realiów.
Porusza ks. Wacław naszą wrażliwość estetyczną i budzi wyobraźnię barwnymi wizjami np. zabawy Zagłoby z synami Skrzetuskiego, przysięgi Kmicica składanej księciu Januszowi, procesji na wałach klasztoru w Częstochowie podczas oblężenia szwedzkiego, rozgromienia Szwedów pod Warką przez wojska Stefana Czarnieckiego. Ilustrator dobrze zapoznaje nas także z historyczną rzeczywistością poprzez rysunki najrozmaitszych realiów epoki. Ogółem 72 ilustracje zdobiące „Potop” to tylko część rozwijanego latami przez ks. Wacława ogromnego dorobku, cząstka jego znaczących dokonań plastycznych.
Ks. Wacław Piszczek nie tylko wzbogacił wspaniałą tradycję ilustrowania dzieł Sienkiewicza, ale też znakomicie rozwinął sztukę edytorską arcydzieł noblisty. „Przezacny, skromny, szlachetny krakowski KAPŁAN-ARTYSTA - pisał już dawniej prof. Ludorowski - te wszystkie imponujące księgi wydał. I ofiarował jako DAR dla współczesnych pokoleń Polaków i kultury narodowej.(...) Bez NIEGO edycja ta pozostałaby tylko moim, nigdy nieziszczonym, pragnieniem” („Studia Sienkiewiczowskie” 2004).
Polska kultura wzbogaciła się o niezwykłe, wspaniałe monumentalne wydanie „Trylogii”. Takiej imponującej edycji nie było dotąd w dziejach naszej książki. Krakowsko-lubelskie wydanie Sienkiewiczowskiego arcydzieła jest prawdziwą ucztą duchową dla czytelnika. Trzy wspaniałe księgi tworzące „Trylogię”, po którą - pamiętajmy - co jakiś czas sięgał bł. Jan Paweł II, powinny się znaleźć w polskich domach i bibliotekach. To może być także piękny, wartościowy, znakomity prezent na każdą okazję.
Zamówienia można składać pod numerem telefonu Wydawnictwa: (12) 422-88-77.

* * *

Henryk Sienkiewicz i jego bliscy

Promocja książki Zbigniewa Miszczaka pt. „W familiarnym kręgu Henryka Sienkiewicza. Nowe dokumentalne, ustalenia, hipotezy” zainaugurowała X Dni Książki w Częstochowie. Promocja, zorganizowana 17 maja w Bibliotece Publicznej w Częstochowie, miała charakter konferencji popularnonaukowej, a wykłady poświęcone powieści historycznej i jej znaczeniu w literaturze polskiej wygłosili: prof. dr hab. Lech Ludorowski (UMCS Lublin), prof. dr hab. Halina Ludorowska (UMCS Lublin), prof. dr hab. Zdzisława Mokranowska (UŚ Katowice) oraz dr hab. Agnieszka Czajkowska (AJD Częstochowa).
Zbigniew Miszczak - który także zabierał głos w trakcie spotkania - jest polonistą. Nauczycielską pasję łączy z zainteresowaniami badawczymi. Jego najnowsza książka to monografia, w której portretuje rodziców Henryka Sienkiewicza, jego trzy siostry i ich losy. Na podstawie zachowanych dokumentów przedstawia rodzinne relacje, pisze też o niezwykłym oddaniu, miłości i trosce, jaką Henryk Sienkiewicz otaczał swoich najbliższych.
Zbigniew Miszczak od dawna pisze na łamach „Niedzieli”. Jemu zawdzięczmy, oprócz wielu ciekawych publikacji, przywrócenie pamięci o miejscu pochówku siostry Henryka Sienkiewicza - Zofii, która w 1903 r. spoczęła na cmentarzu Kule w Częstochowie.
(akw)

Reklama

Zmiany księży w internecie


Edycja warszawska (st.) 28/2004

O tegorocznych zmianach na stanowiskach proboszczów i wikariuszy w diecezji warszawsko-praskiej można się było dowiedzieć dzień przed ich ogłoszeniem. Wszystko dzięki oficjalnej stronie internetowej kurii biskupiej: www.diecezja.waw.pl/
Nowy sposób komunikowania zmian personalnych, jak nas zapewnia kuria biskupia, nie zastąpi tradycyjnego dostarczania zainteresowanym przez księży dziekanów imiennych dekretów Biskupa Ordynariusza. Ułatwia jednak rozeznanie wśród księży i parafian nowego miejsca pobytu konkretnego duszpasterza.
Z komentarzy zamieszczonych pod wykazem translokat wynika, że z nowej formy obiegu informacji najbardziej zadowoleni są młodzi księża, bo oni najczęściej korzystają z komputerów. Niektórzy wyrażali jedynie obawy o dehumanizację kontaktów z władzą diecezjalną. Przy okazji pojawiały się także, niezamierzone przez redagujących stronę, sugestie zmian w innych parafiach, niestety anonimowe. Należy więc sądzić, że podobnie jak to zrobiła wcześniej KAI, redakcja wycofa się z udostępniania forum dyskusyjnego pod dekretami biskupimi.
Drukujemy listę translokat z diecezjalnej strony internetowej uaktualnioną 25 czerwca br.

Zmiany proboszczów

Ks. Gaszkowski Zbigniew - z prob. par. Matki Bożej Loretańskiej w Warszawie zwolniony na emeryturę
Ks. Gugała Dariusz - z wik. par. św. Izydora w Markach na prob. par. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Markach
Ks. Koć Witold - z prob. par. Żuków na prob. par. Kuflew
Ks. Kopytko Edward - z wik. par. św. Jana Kantego w Legionowie na prob. par. Starogród
Ks. Krzyżewski Janusz - z wik. par. św. Wincentego à Paulo w Warszawie na prob. par. Grzebowilk
Ks. Madej Wacław - z rektora Seminarium Duchownego na proboszcza parafii św. Marka Ewangelisty w Warszawie
Ks. Sałański Bogdan - z prob. par. Kuflew na prob. par. Matki Bożej Loretańskiej w Warszawie
Ks. Sobieraj Józef - z prob. par. Starogród na rezyd. par. Dębe Wielkie
Ks. Waligóra Krzysztof - z proboszcza parafii św. Marka Ewangelisty w Warszawie na rektora Seminarium Duchownego
Ks. Wójcik Zenon - z prob. par. Grzebowilk na prob. par. Żuków

Zmiany wikariuszy

Ks. Balikowski Jarosław - z wik. par. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Warszawie na wik. par. Najczystszego Serca Maryi w Warszawie
Ks. Banach Paweł - z kapelana Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przy ul. Hetmańskiej na wik. par. Wiązowna
Ks. Banaszek Adam - z wik. par. Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonce na wik. par. Nawrócenia św. Pawła Ap. w Warszawie
Ks. Bieniecki Przemysław - z wik. par. Kamieńczyk na wik. par. św. Łukasza w Warszawie
Ks. Brzeszczyński Marcin - z wik. par. Nieporęt na wik. par. Klembów
Ks. Chaciński Michał - z wik. par. Radzymin na wik. par. św. Izydora w Markach
Ks. Danecki Jerzy - z wik. par. Matki Bożej Królowej Polski w Aninie na wik. par. św. Antoniego w Mińsku Maz.
Ks. Dębiński Robert - z wik. par. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Sulejówku na wik. par. Miłosierdzia Bożego w Legionowie
Ks. Filipczuk Marek - z wik. par. Kałuszyn na wik. par. Świętej Trójcy w Kobyłce
Ks. Gawor Andrzej - z wik. par. Latowicz na wik. par. Kołbiel
Ks. Główka Piotr - z wik. par. św. Jakuba Ap. w Tarchominie na wik. par. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Sulejówku
Ks. Gosik Mariusz - z wik. par. św. Ap. Piotra i Pawła w Nowym Dworze Maz. na wik. par. św. O. Pio w Zagościńcu
Ks. Jarzębski Tomasz - z wik. par. Józefów k. Otwocka na wik. par. Chotomów
Ks. Jaśkowski Marek - z wik. par. św. Antoniego w Mińsku Maz. na wik. par. Miłosierdzia Bożego w Warszawie
Ks. Jeznach Marek - z wik. par. Kołbiel na wik. par. Św. Ap. Piotra i Pawła w Nowym Dworze Maz.
Ks. Juszczuk Aleksander - z wik. par. Nawrócenia św. Pawła Ap. w Warszawie na wik. par. św. Józefa w Legionowie
Ks. Kalinowski Paweł - z wik. par. Najczystszego Serca Maryi w Warszawie na wik. par. Narodzenia Pańskiego w Warszawie
Ks. Kloch Zbigniew - z wik. par. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Warszawie-Falenicy na wik. par. Wieliszew
Ks. Kopczyński Janusz - z wik. par. Miłosierdzia Bożego w Warszawie na wik. par. Najświętszej Maryi Panny Matki Pięknej Miłości w Warszawie-Tarchominie
Ks. Korporowicz Ireneusz - z wik. par. św. Michała Arch. w Nowym Dworze Maz. na wik. par. Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników w Warszawie
Ks. Krupa Krzysztof - wik. par. Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników w Warszawie na wik. par. św. Jerzego w Zielonce
Ks. Mazurek Jarosław - z wik. par. Józefów k. Otwocka na wik. par. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Warszawie
Ks. Miliszkiewicz Wojciech - z wik. par. św. Marii Magdaleny w Warszawie na wik. par. Jabłonna
Ks. Moczulski Tomasz - z wik. par. Klembów na wik. par. św. Michała Arch. w Nowym Dworze Maz.
Ks. Ostojski Krzysztof - wik. par. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Warszawie na wik. par. Świętej Trójcy w Kobyłce
Ks. Owczarek Emil - z wik. par. św. Brata Alberta w Warszawie-Zielonej na wik. par. św. Faustyny w Warszawie
Ks. Ożóg Marcin - z wik. par. Narodzenia Pańskiego w Warszawie na wik. par. Matki Bożej Różańcowej w Warszawie
Ks. Pieniak Wojciech - z wik. par. Imienia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie-Międzylesiu na wik. par. Radzymin
Ks. Płochocki Zbigniew - z wik. par. św. Franciszka z Asyżu w Warszawie na wik. par. Imienia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie-Międzylesiu
Ks. Rejmuza Dariusz - z wik. par. Wieliszew na wik. par. Matki Bożej Dobrej Rady w Warszawie-Miedzeszynie
Ks. Rudzki Paweł - z wik. par. Świętej Trójcy w Kobyłce na wik. par. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Warszawie-Falenicy
Ks. Rzępołuch Paweł - z wik. par. św. Ap. Piotra i Pawła w Nowym Dworze Maz. na wik. par. Matki Bożej Królowej Polski w Markach
Ks. Serafin Marek - z wik. par. Jabłonna na wik. par. św. Marii Magdaleny w Warszawie
Ks. Sieńkowski Jerzy - z wik. par. Świętej Trójcy w Kobyłce na wik. par. Józefów k. Otwocka
Ks. Stanaszek Mariusz - z wik. par. Matki Bożej Królowej Polski w Markach na wik. par. Nieporęt
Ks. Staniszewski Artur - z wik. par. Matki Bożej Częstochowskiej w Otwocku-Świdrze na wik. par. św. Antoniego w Mińsku Maz.
Ks. Stonio Dariusz - z wik. par. św. Antoniego w Mińsku Maz. na wik. par. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Sulejówku
Ks. Sulej Andrzej SDB - od księży salezjanów na wik. par. Najświętszej Maryi Panny Matki Pięknej Miłości w Warszawie
Ks. Szabaciuk Jacek - z wik. par. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Mińsku Mazowieckim na wik. par. Józefów k. Otwocka
Ks. Śpiewak Zbigniew - z wik. par. Miłosierdzia Bożego w Ząbkach na wik. par. św. Faustyny w Warszawie
Ks. Trzciński Paweł - z wik. par. Matki Bożej Różańcowej w Warszawie na wik. par. św. Włodzimierza w Warszawie
Ks. Walczyk Hubert - z wik. par. Matki Bożej Dobrej Rady w Warszawie-Miedzeszynie na wik. par. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Warszawie-Starej Miłosnej
Ks. Wdowiak Kamil - z wik. par. Najświętszej Maryi Panny Matki Pięknej Miłości w Warszawie na wik. par. Św. Ap. Piotra i Pawła w Nowym Dworze Maz.
Ks. Węglarz Krzysztof - z wik. par. św. Faustyny w Warszawie na wik. par. św. Patryka w Warszawie
Ks. Wnuk Bogusław - z wik. par. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Warszawie-Starej Miłosnej na wik. par. św. Jakuba w Warszawie
Ks. Wyszyński Sławomir - wik. par. św. Józefa w Legionowie na wik. par. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Warszawie
Ks. Yury Hrytsko ISChP - z wik. par. Miłosierdzia Bożego w Legionowie na wik. par. Celestynów
Ks. Zagórowski Grzegorz - z wik. par. św. Patryka w Warszawie na wik. par. Matki Bożej Loretańskiej w Warszawie
Ks. Zając Dariusz - z wik. par. św. Jerzego w Zielonce na wik. par. Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonce
Ks. Zajkowski Andrzej - z wik. par. Chotomów na wik. par. Wiązowna
Ks. Zdanowicz Marek - z wik. par. św. Włodzimierza w Warszawie na wik. par. św. Brata Alberta w Warszawie-Zielonej
Ks. Zieliński Paweł - z wik. par. św. Jana Kantego w Legionowie na wik. par. św. Wincentego à Paulo w Warszawie

Nominacje neoprezbiterów

Ks. Piotr Błażejczyk - par. Latowicz
Ks. Rafał Goliński - par. Kałuszyn
Ks. Marek Grzegrzułka - par. Kamieńczyk
Ks. Sławomir Kielczyk - par. Matki Bożej Królowej Polski w Warszawie-Aninie
Ks. Rafał Mieczkowski - par. Ostrówek
Ks. Rafał Paździoch - par. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Mińsku Maz.
Ks. Piotr Pierzchała - par. św. Jana Kantego w Legionowie
Ks. Stanisław Rychowiecki - par. Matki Bożej Częstochowskiej w Otwocku-Świdrze
Ks. Tomasz Sztajerwald - par. Radzymin
Ks. Artur Więsik - par. św. Franciszka z Asyżu w Warszawie-Nowodworach

Zmiany wśród studentów

Ks. Kożuchowski Wojciech - ze studiów w Rzymie na wik. par. Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników w Warszawie
Ks. Miętek Maciej - z wik. par. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Sulejówku na studia z KNS w Rzymie
Ks. Walkiewicz Grzegorz - z wik. par. Wiązowna na studia z muzykologii na UKSW (kapelan Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przy ul. Hetmańskiej)
Ks. Wróbel Marcin - ze studiów na wik. par. św. Jana Kantego w Legionowie

Zmiany rezydentów i inne

Ks. Adamczewski Bartosz - z rezyd. par. Miłosierdzia Bożego w Legionowie na rezyd. par. Miłosierdzia Bożego w Warszawie
Ks. Dudzik Andrzej - z wik. par. Radzymin skierowany do pracy w Moskwie
Ks. Mazurkiewicz Paweł - z rezyd. par. Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników w Warszawie na rezyd. par. Narodzenia Pańskiego w Warszawie
Ks. Szewczyk Rafał - z rezyd. par. św. Barnaby w Warszawie na rezyd. par. Najczystszego Serca Maryi w Warszawie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

UE będzie chronić tożsamość kulturową i religijną dzieci

2019-06-26 13:22

MS, lk / Warszawa (KAI)

We wszystkich krajach Unii Europejskiej obowiązywać będzie jednolita zasada poszanowania tożsamości kulturowej, religijnej i językowej dziecka, gdy trafi ono do rodziny zastępczej. Rada UE przyjęła 25 czerwca przepis, który realizuje polską inicjatywę. - To wielki sukces starań prowadzonych na forum UE przez ministerstwo sprawiedliwości - uważa wiceminister sprawiedliwości Michał Wójcik.

pixabay.com

Rada UE opowiedziała się za wprowadzeniem do rozporządzenia Bruksela II BIS, które reguluje współpracę w sprawach rodzinnych i małżeńskich, poprawki zainicjowanej przez polskie ministerstwo sprawiedliwości w grudniu 2017 r. Nowy przepis zwiększa ochronę dzieci i zapewnia praktyczną realizację gwarancji zawartych w Konwencji ONZ o prawach dziecka.

"Przez dwa lata negocjowaliśmy kwestię dotyczącą tożsamości dzieci, rozumianej jako prawo do własnej kultury, tradycji języka i religii. Udało się. To wielki sukces Polski” – zaznaczył sekretarz stanu w ministerstwie sprawiedliwości.

Zmienione dzięki polskim staraniom rozporządzenie zobowiązuje państwa członkowskie UE, aby zachowywały prawa dziecka do tożsamości kulturowej, religijnej i językowej w postępowaniach o ustanowienie pieczy zastępczej. Chodzi o to, by dzieci kierowane pod zastępczą opiekę trafiały do rodzin z podobnego kręgu kulturowego, a najlepiej do krewnych z kraju pochodzenia dzieci.

Do tej pory zasada ta nie była w praktyce respektowana, choć wynika z Konwencji ONZ o prawach dziecka. Zdarzały się nawet przypadki oddawania dzieci, których rodzice są chrześcijanami, do rodzin muzułmańskich.

Zdaniem Michała Wójcika, nowelizacja rozporządzenia umożliwi skuteczniejszą ochronę praw dziecka. - Jeśli dziecko będące np. chrześcijaninem trafi do rodziny muzułmańskiej, będzie to złamanie praw tego dziecka i postanowień znowelizowanego rozporządzenia. Jeśli jakieś państwo będzie łamało ten przepis, to będzie można w końcu skutecznie egzekwować prawa dziecka. Ochrona jest tu bardzo daleko idąca – podkreśla wiceminister sprawiedliwości.

W opublikowanym komunikacie resort sprawiedliwości stwierdza, że jest to sprawa niezwykle ważna dla wielu polskich rodzin żyjących w krajach UE. W samych tylko Niemczech mieszka obecnie około 800 tys. Polaków mających wyłącznie obywatelstwo polskie. Osób o podwójnym obywatelstwie (polskim i niemieckim) jest ok. 1,5 mln.

Ministerstwo sprawiedliwości udziela pomocy polskim obywatelom, gdy za granicą są pozbawiani praw do wychowywania własnych dzieci, a dziecko trafia często do rodziny, w której nie mówi się w języku polskim. Pomoc ta była jednak utrudniona, gdyż prośby o interwencję docierały do ministerstwa zazwyczaj dopiero wtedy, gdy dana sprawa była już zaawansowana, a dziecko umieszczone w rodzinie zastępczej.

Rozporządzenie w nowym brzmieniu zapobiega takim sytuacjom. Działania w celu zapewnienia praw dziecka do tożsamości narodowej, kulturowej, religijnej i językowej mają być podejmowane na jak najwcześniejszym etapie postępowań. Służyć temu będzie zaproponowany przez Polskę mechanizm informacyjny.

Państwo, w którym dziecko przebywa, będzie powiadamiać o wszczętej procedurze państwo, z którym dziecko ma istotny związek. Powiadomienie może zostać przekazane kanałami konsularnymi lub w drodze powiadomienia właściwej w takich sprawach instytucji, w przypadku Polski – ministerstwa sprawiedliwości. Szybka informacja ma pozwolić na ustalenie i wskazanie np. krewnych dziecka, którzy są gotowi do podjęcia się opieki nad nim.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem