Reklama

Homilia

Zwycięska miłość pasterza

2018-04-18 11:44

Abp Wacław Depo
Niedziela Ogólnopolska 16/2018, str. 32-33

Graziako

Wszystkie teksty biblijne dzisiejszej Liturgii domagają się od nas – z pomocą Ducha Świętego – „głębokiego zanurzenia w życie Jezusa”. Wiara opiera się na usłyszanym słowie Bożym, ale trzeba byłoby mieć zamknięte uszy, żeby nie słyszeć wyjątkowych roszczeń Jezusa. On jest Jedynym Dobrym Pasterzem, który życie swoje oddaje za owce. Dlatego miał prawo powiedzieć: „Nikt Mi go [życia] nie zabiera, lecz Ja sam z siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać” (J 10, 18).

Tę niepodzielność prawdy i miłości Bożej wobec człowieka Jezus potwierdził samym sobą. To On sprawił, że ludzkość nie została pozbawiona Pasterza i Przewodnika na swoich drogach. I chociaż niejednokrotnie przechodzimy przez ciemność zła, z powodu – jak podkreśla św. Jan Apostoł – „nieznajomości Chrystusa”, to nie możemy się lękać, bo On zwycięża świat swoją śmiercią i zmartwychwstaniem. Dla Niego nie jesteśmy bezimiennym tłumem. Jego miłość jest konkretna, zaadresowana do każdego, bez wyjątku, człowieka. Jezus ma prawo być wobec nas wymagający. Trzeba Go uznać i przyjąć, bo jak zaznaczy św. Piotr napełniony Duchem Świętym: „Nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, przez które moglibyśmy być zbawieni” (Dz 4, 12).

Reklama

Ten sam Apostoł w dniu Zesłania Ducha Świętego, by ukazać miłość Chrystusa, zwycięskiego Pasterza, wskaże nam cztery konkretne drogi. Pierwsza z nich to nawrócenie i odejście od sposobów myślenia i życia według „tego świata”, który odrzuca Jezusa. Druga droga to przyjęcie daru chrztu św. w imię Jezusa, które oznacza: „Bóg zbawia”. Trzecia to otwartość na działanie Ducha Świętego i Jego dary: mocy, mądrości, rozumu, rady, umiejętności, bojaźni Bożej i prawdziwej pobożności. I wreszcie czwarta droga to współuczestnictwo we wspólnocie Kościoła, który nie jest wymysłem ludzkim, lecz dziełem Chrystusa prowadzonym przez Ducha Świętego. Niezmiernie ważna w tym dziele jest obietnica Zbawiciela wypowiedziana do Piotra Apostoła: „Na tobie zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą” (por. Mt 16, 18).

Kościół w swojej apostolskiej działalności realizuje zbawcze pragnienie Chrystusa „przyprowadzenia do Boga owiec, które nie są z Jego zagrody” (por. J 10, 16). W ten sposób Jezus nawiązuje do misji, którą powierzył Mu Ojciec wobec całej ludzkości, aby zgromadzić rozproszone owce i obdarzyć je zwycięską miłością.

Tagi:
homilia

Pan wśród radości wstępuje do nieba

2018-05-09 10:18

Ksiądz Profesor Waldemar Chrostowski
Niedziela Ogólnopolska 19/2018, str. 33

Archiwum
Benvenuto Tisi "Wniebowstąpienie" (fragment)

Wniebowstąpienie Jezusa Chrystusa nastąpiło czterdzieści dni po Jego zmartwychwstaniu, podczas których wiara uczniów dojrzała tak bardzo, że stali się wyznawcami Ukrzyżowanego. Posługując się motywami znanymi ze Starego Testamentu, św. Łukasz podkreśla, że wskrzeszenie Jezusa z martwych zapoczątkowało wywyższenie Go do chwały Bożej, czyli zapowiadaną przez proroków intronizację Mesjasza jako Syna Bożego. Wniebowstąpienie było wydarzeniem rzeczywistym, ale nie mieściło się w kategoriach tego świata. Jego tajemniczy charakter wyraził się przede wszystkim w obłoku ukrywającym obecność chwały Bożej. Uczniowie otrzymali wyraźne polecenie, aby zamiast wpatrywać się w niebo rozpocząć odważne świadczenie o Jezusie, poczynając od Jerozolimy, w której przebywali, „aż po krańce ziemi”, to znaczy: wszędzie.

Skoro głoszeniu Ewangelii towarzyszy pewność ponownego przyjścia Pana, to zamiast wypatrywać powracającego Chrystusa trzeba dawać o Nim ufne świadectwo. List do Efezjan, napisany przez św. Pawła pod koniec życia, podczas uwięzienia w Cezarei Nadmorskiej, zachęca do postępowania „w sposób godny powołania”, do którego zostaliśmy wezwani. Papież Paweł VI powiedział, że najskuteczniej ewangelizują świat ci, którzy najpierw ewangelizują samych siebie. Przykład dobrego chrześcijańskiego życia przemawia o wiele silniej niż słowa, zwłaszcza powtarzane w nadmiarze i bez oparcia we właściwym postępowaniu. Ważny warunek skuteczności świadectwa stanowi jedność wyznawców Chrystusa, która buduje więź, jaką jest pokój. Istnieją rozmaite charyzmaty i dary łaski powierzone wierzącym, a probierzem ich wiarygodności jest podporządkowanie posłudze budowania Kościoła jako Ciała Chrystusowego. Doczesność, ukierunkowana przez jedność wiary i naznaczona niewidzialną obecnością Chrystusa w Kościele, jest drogą do pełnego poznania Syna Bożego. To, co Apostołowie i uczniowie przeżyli podczas ziemskiego życia Jezusa, ukaże się w pełnym świetle wtedy, gdy On powtórnie przyjdzie.

Obowiązek ewangelizacji nie zna granic, ponieważ Ewangelia jest przeznaczona dla całej ludzkości i każdego człowieka. Misyjne polecenie Jezusa wyrywa chrześcijan z marazmu i stagnacji: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!”. Ewangelia nie tylko wzywa do wiary, lecz także sprawia określone skutki. Ci, do których dociera, stają wobec konieczności dokonania zasadniczego wyboru: „Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony”. Świadkowie i głosiciele Ewangelii muszą się liczyć z jej odrzucaniem, a więc nie powinni liczyć na doraźne sukcesy, zaś w przypadku ich braku nie powinni poddawać się zwątpieniu. Natomiast ci, którzy odrzucają Ewangelię jako słowo zbawienia, nie mogą liczyć na bezkarność. Ewangelizacja nie jest dziełem wyłącznie ludzkim, lecz współdziałaniem ze zmartwychwstałym i uwielbionym Panem, który swoją mocą stale potwierdza jej prawdziwość i nadzieję, którą ona niesie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Ryś: abp Krajewski to człowiek całkowicie oddany miłosierdziu!

2018-05-21 08:49

az, tk / Łódź (KAI)

Do bycia aktywnymi świadkami Bożego miłosierdzia zachęcił wszystkich wiernych abp Grzegorz Ryś. Tylko dzięki takiej postawie Kościół jest prawdziwie Boży - powiedział metropolita łodzki w video przesłaniu w związku z niedzielną nominacją pochodzącego z Łodzi, 54-letniego jałmużnika papieskiego na kardynała.

Grzegorz Gałązka

"Kiedy usłyszałem tę wiadomość, przypomniałem sobie fakt z dalekiej przeszłości Kościoła, mianowicie, że pierwszymi kardynałami w dziejach Kościoła byli diakoni rzymscy, czyli siedmiu rzymskich diakonów, którzy w rzymskim Kościele zajmowali się dziełami miłosierdzia, posługą charytatywną. Dopiero potem do tych siedmiu kardynałów dołączeni zostali też następni duchowni, czyli siedmiu prezbiterów, a potem jeszcze siedmiu biskupów diecezji najbliżej sąsiadującej z Rzymem – i tak powstało najstarsze kolegium kardynalskie" - powiedział abp Ryś. To jest uderzające - podkreślił metropolita łódzki – że właśnie tymi pierwszymi kardynałami byli ludzie wspierający papieża w dziełach miłosierdzia. Dodał, że nominacja abp. Krajewskiego "jest ewidentnie w tym kluczu". Ocenił też, że pochodzący z Łodzi kardynał-nominat w pełni oddał się posłudze jałmużnika papieskiego, do której powołał go papież Franciszek. "Faktycznie stworzył tę posługę na nowo, dał jej zupełnie inną twarz, inny kształt. To jest człowiek oddany miłosierdziu całkowicie i to w sposób bardzo praktyczny i konkretny" - stwierdził abp Ryś.

Metropolita łódzki powiedział, że gdy podczas wizyty w Rzymie zamieszkał u abp. Krajewskiego, był świadkiem jak około godziny 23, pojechał z dwunastoma śpiworami do polskich bezdomnych, którym właśnie śpiwory skradziono i było niebezpieczeństwo, że zmarzną w którymś w rzymskich tuneli.

"Jego nominacja do grona kardynałów jest dla nas oczywiście powodem do dumy i szczęścia (...) ale jest też czytelnym znakiem ze strony papieża, jak ważne jest dzieło miłosierdzia" - stwierdził abp Ryś. Dodał, że bez tej praktycznej miłości Kościół nie funkcjonuje.

"Z jednej strony cieszmy się i gratulujmy arcybiskupowi Konradowi, otaczajmy go modlitwą, a z drugiej strony sami się mobilizujmy do wyobraźni miłosierdzia – takiej praktycznej, konkretnej i konsekwentnej" - zapelował metropolita łodzki.

Nominację abp. Konrada Krajewskiego i trzynastu innych hierarchów na kardynałów zapowiedział papież Franciszek na zakończenie spotkania z wiernymi na modlitwie Regina Coeli w niedzielę 20 maja w Watykanie.

Konsystorz, podczas którego abp. Krajewski otrzyma insygnia kardynalskie, odbędzie się w uroczystość św. Piotra i Pawła 29 czerwca w Rzymie.

54-letni abp Konrad Krajewski jest łodzianinem. Święcenia kapłańskie przyjął 11 czerwca 1988 roku z rąk abp. Władysława Ziółka. Po dwóch latach pracy parafialnej wyjechał na studia do Rzymu, gdzie zdobył doktorat z liturgiki na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu Angelicum.

Po kilku latach pracy w Łodzi został zaproszony do Urzędu Papieskich Celebracji Liturgicznych, w którym od 12 maja 1999 pełnił funkcję ceremoniarza papieskiego. Od 3 sierpnia 2013 r. jest jałmużnikiem papieskim.

Jałmużnik papieski należy do najbliższego otoczenia papieża. Obok prefekta Domu Papieskiego uczestniczy w uroczystościach i audiencjach. W imieniu Ojca Świętego udziela potrzebującym jałmużny, jego podpis widnieje na formularzu błogosławieństw papieskich. Zdobywane przez niego środki przekazywane są na papieskie dzieła miłosierdzia oraz instytucje dobroczynne bezpośrednio podlegające Watykanowi i kilka szkół działających na terenie Rzymu i Castel Gandolfo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Rekolekcje Wspólnoty Czcicieli Ducha Świętego Ognisk Pokutnych

2018-05-22 09:42

Ks. Sebastian Kepa

Facebook.com/Dolina Miłosierdzia
Dolina Miłosierdzia w Częstochowie

Nie tylko „Odnowa w Duchu Świętym”, „Arcybractwo Ducha Świętego”, „Misyjna Wspólnota Ducha Świętego” czy inne ruchy, wspólnoty i stowarzyszenia oddają cześć Duchowi Świętemu. Do nich należy także "Wspólnota Czcicieli Ducha Świętego Ognisk Pokutnych". Charyzmatem Wspólnoty jest szczególna cześć i uwielbienie Ducha Świętego oraz realizacja orędzia Najświętszej Maryi Panny, danego całemu światu w Fatimie: „Módlcie się i pokutujcie”.

Ogniska Pokutne zostały założone przez s. Marię od Ducha Świętego (Helenę Ostrogórską), karmelitankę, w 1967 r. Powstały one z inspiracji Ducha Świętego, pod Sercem Maryi Jasnogórskiej – Królowej Polski. Nazwa ogniska pokutne oznacza, że w sercu każdego przedstawiciela Wspólnoty ma płonąć Święty Ogień (Ducha Świętego): uwielbienia Boga, wynagrodzenia za grzechy i przebaczenia.

Formacja Wspólnoty opiera się na Ośmiu Błogosławieństwach. W tym roku (15-17 maja) rekolekcje dla Wspólnoty prowadził w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Częstochowie ks. Sebastian Kępa – charyzmatyk, szczególny czciciel Ducha Świętego. Rekolekcjonista wyznał, iż przełomowym wydarzeniem w jego życiu było przyjęcie Ducha Świętego w Sakramencie Bierzmowania.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem