Reklama

Katastrofa raportu Millera

W oficjalnym raporcie dotyczącym katastrofy smoleńskiej roi się od błędów, kłamstw i manipulacji. Może dlatego nikt z ponad 30-osobowej komisji Millera nie odważył się przyjść na uniwersytecką debatę, która odbyła się na UKSW 5 lutego 2013 r.

W szybkim tempie kurczy się odsetek Polaków, którzy są przekonani o nieomylności ustaleń tzw. komisji Millera. Wszystko wskazuje na to, że proces nieufności nadal przybiera na skali. Nikt rozsądnie myślący nie może mieć już złudzeń, że prawda o przyczynach i przebiegu katastrofy pod Smoleńskiem jest w wielu punktach inna, niż wskazano to zarówno w rosyjskim, jak i w polskim raporcie. Wątpliwości mają nie tylko rodziny ofiar oraz naukowcy związani z zespołem parlamentarnym, ale także wojskowa prokuratura. Dlatego też wiele wątków badanych jest od nowa.

- Wszystko wskazuje na to, że komisja Millera na samym początku postawiła tezę, do której później naginała fakty i dowody. Dziś w raport chyba nie wierzą nawet członkowie tej komisji. Może dlatego nie przyszli na debatę - mówi Piotr Walentynowicz, wnuk Anny Walentynowicz, jednej z 96 ofiar katastrofy.

Dr Lasek kontra prof. Binienda

Jednym z kluczowych argumentów, wytaczanym przez dr. Macieja Laska (szefa Polskiej Komisji Badania Wypadków Lotniczych), jest podważanie merytorycznego przygotowania naukowców współpracujących z tzw. zespołem smoleńskim. Fakty są jednak inne. Okazuje się, że nikt z polskiej komisji nie jest w stanie obalić wyników badań prof. Wiesława Biniendy.

Reklama

Prof. Binienda pracuje m.in. dla NASA i Boeinga. Jego wiedza wykorzystywana jest nie tylko przy konstruowaniu samolotów pasażerskich, ale także promów kosmicznych. Dlatego też ludzie z komisji dr. Laska podjęli się rozpaczliwej próby znalezienia kogoś, kto mógłby podważyć wyniki pracy niepokornego profesora. Znaleźli więc wybitnego eksperta od procesów rozpadu konstrukcji dr. Grzegorza Szuladzińskiego, który obecnie mieszka w Australii. Podobnie jak dr Lasek Szuladziński ukończył ten sam wydział Politechniki Warszawskiej. Na tym kończy się jednak podobieństwo, bo po wyjeździe na Zachód naukowiec pracował m.in. dla amerykańskiej armii, a obecnie jest członkiem gremium naukowego zajmującego się bezpieczeństwem narodowym Australii. - Gdy zapoznał się z moimi obliczeniami, stwierdził, że się w pełni z nimi zgadza. Teraz wspiera prace naszego zespołu - tłumaczy Binienda.

Amerykański uczony przyjechał do Polski ze swoimi nowymi symulacjami. Pokazuje na nich, jak o wiele słabsze niż w tupolewie skrzydło ścina drzewo czterokrotnie mocniejsze od smoleńskiej brzozy. - W ostatnich miesiącach ze swoimi doktorantami przeprowadzaliśmy dziesiątki kolejnych symulacji. Przyjęliśmy różne parametry materiałowe i wprowadziliśmy różne kąty natarcia. W żadnym z analizowanych przypadków skrzydło nie urwało się z powodu uderzenia w brzozę - tłumaczy naukowiec z uniwersytetu w stanie Ohio.

Badania te firmuje swoim nazwiskiem również dr Wacław Berczyński. Jako jeden z głównych inżynierów Boeinga zna konstrukcje konkurencji i historię Tupolewa. - Początkowo skrzydła były za słabe, więc dołożono w nich jeszcze jeden mocny dźwigar. W efekcie skrzydła Tu-154 są o wiele masywniejsze niż w innych podobnych samolotach - tłumaczy Berczyński.

Reklama

Prof. Binienda zaprezentował również symulację rozkładu energii podczas uderzenia samolotu. Droga hamowania samolotu na tego typu błotnistym terenie powinna wynosić od 200 do 250 m. W Smoleńsku nie było wskazujących na to śladów. - Wprowadziłem tyle danych, że nad jednym obliczeniem komputery pracowały przez trzy tygodnie. Uderzałem modelem samolotu o ziemię z pięciokrotnie większą prędkością spadania niż było to w Smoleńsku. Mimo to kadłub nie uległ takiemu zniszczeniu.

Zagadka pancernego drzewa

Zagadkę brzozy i oderwanego skrzydła próbuje rozwikłać także prof. Marek Czachor, fizyk z Politechniki Gdańskiej. Jedna z hipotetycznych trajektorii lotu mówi o tym, że samolot ominął brzozę z boku lub delikatnie musnął ją końcówką skrzydła. - Na jednym ze zdjęć złamanej brzozy wyraźnie widoczne są czerwone przebarwienia - pokazuje profesor. Według tej teorii samolot nie stracił jednak skrzydła, a jedynie delikatnie je uszkodził. Przypomnijmy, że widoczne na fotografiach sloty (przednia część skrzydła) są nietknięte, tak jakby - według komisji Millera - brzoza uderzyła w skrzydło od drugiej strony albo samolot leciał do tyłu. - Niewielkie uszkodzenia z przodu znajdują się na samej końcówce skrzydła. Jest to też jedyny fragment skrzydła pomalowany na czerwono - wskazał profesor.

Tak małe uszkodzenie końcówki płata nie wpłynęłoby na trajektorię lotu. - Znany jest przykład z Kirgistanu, kiedy przy starcie Tu-154 uderzył w inny samolot i stracił ok. 2 m prawego skrzydła. Pilotom udało się jednak wystartować, zrobić koło wokół lotniska i bezpiecznie wylądować - mówi prof. Czachor.

W Kirgistanie Tu-154 zderzył się jednak z potężnym samolotem cysterną, a w Smoleńsku miała to być brzoza o grubości ok. 30 cm. - Ona w żadnym wypadku nie mogła być przeszkodą dla tego samolotu - podkreśla dr Grzegorz Szuladziński z Australii. Naukowcy są więc przekonani o brzozowej mistyfikacji w raporcie Millera i MAK-u. Eksperci z PKBWL nie wiedzą, co stało się w Smoleńsku albo nie chcą tego wiedzieć. Poszli więc tropem rosyjskich sugestii i zwalili wszystko na brzozę. Teraz, gdy nawet prokuratura oświadcza, że drzewo zostało złamane na wysokości 9, a nie 5 m nad ziemią, ich koncepcja rozsypuje się jak domek z kart. Na tej wysokości bowiem drzewo miało zaledwie 10 cm grubości.

Jeśli nie brzoza, to co?

Kolejne dowody obnażające mistyfikację raportu Millera wskazuje dr Kazimierz Nowaczyk z University of Maryland. Jego zdaniem, ostatni komunikat komputera pokładowego TAWS 38 został celowo ukryty przez komisję. Nie pasował bowiem do założonej hipotezy przebiegu katastrofy. Parametry, które jako jedyny dowód zostały odczytane przez amerykańskich specjalistów, wskazują, że samolot znajdował się w innym miejscu i na innej wysokości, niż założono to w polskim i rosyjskim raporcie. Dane z amerykańskiego komputera wskazują, że samolot nie zboczył z kursu i leciał prawidłowo w kierunku lotniska. W raporcie Millera dane te nie pasowały do teorii brzozy i beczki autorotacyjnej, dlatego też zostały celowo ukryte.

- Ta ostatnia faza lotu nie została odczytana z żadnych obiektywnych danych typu czarne skrzynki. Wytoczono ją na podstawie amatorskich zdjęć słabej jakości, które odnaleziono w Internecie - odkrywa dr Nowaczyk. Na ich podstawie wymyślono wersję o tym, że samolot przechylił się na lewe skrzydło i obrócił. Co ciekawe, w analizie polskiej komisji pojawia się osobliwy przypadek, kiedy to tupolew na chwilę wstrzymuje się od beczki autorotacyjnej (przestaje się obracać wokół swojej osi), by chwilę później ją wznowić. - To wbrew prawom fizyki i zdrowemu rozsądkowi - podkreśla Nowaczyk.

Przypomnijmy, że teoria beczki autorotacyjnej nie ma również potwierdzenia w śladach na ziemi. Gdyby ją przyjąć, samolot powinien wyryć lewym skrzydłem bruzdy. Wersji o obracaniu się w powietrzu tupolewa nie potwierdzają także naoczni świadkowie zdarzenia.

Światowej renomy naukowcy nie mają twardych dowodów na zamach czy eksplozję bomby. Analizują tylko wszystkie dostępne dane z raportu MAK, komisji Millera oraz inne zgromadzone materiały. Nie wiedzą, co dokładnie stało się w Smoleńsku, ale są przekonani, że oficjalnych ustaleń nie da się pogodzić ze zdrowym rozsądkiem i naukową wiedzą. Dr Szuladziński postawił hipotezę, że tego typu zniszczenie kadłuba i rozpad samolotu na tysiące drobnych części można wytłumaczyć eksplozją. Potwierdzają to również inni eksperci.

- Pracowałem w Boeingu przez 21 lat, gdzie analizowaliśmy wiele katastrof. Pierwsza myśl, kiedy zobaczyłem zdjęcia z Siewiernego... To niemożliwe, żeby samolot, spadając z wysokości 20 m, z prędkością 250 km/h, rozpadł się w taki sposób - podkreśla dr Wacław Berczyński, jeden z głównych inżynierów Boeinga, doradca Pentagonu, NASA oraz ICAO (Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa, która jest najważniejszą instytucją lotniczą na świecie). Na przykładzie kilku fragmentów wraku tupolewa oraz charakterystycznie wyrwanych nitów stwierdził on, że na konstrukcję musiało działać bardzo duże ciśnienie odśrodkowe. - Siła rozrywająca działa tak, że pourywane nity latają jak pociski w powietrzu - wskazuje Berczyński.

Przypomnijmy, że jeden z nitów znaleziono w ciele Anny Walentynowicz. Potwierdza to naoczny świadek ekshumacji Piotr Walentynowicz.

2013-02-12 09:04

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Chłopak z krzyżem dotarł na Jasną Górę

2020-07-30 14:07

[ TEMATY ]

Jasna Góra

BPJG

Michał Ulewiński, 27-latek, który od miesiąca przemierza Polskę z 15-kilogramowym krzyżem na plecach i błaga o nawrócenie narodu, przybył w środę, 29 lipca na Jasną Górę.

Michał wyruszył w swą wędrówkę 24 czerwca z miejscowości Różaniec w woj. warmińsko-mazurskim, by przemierzając Polskę z krzyżem na plecach, modlić się o nawrócenie narodu i odkupienie grzechów Polaków. Jego wędrówka ma potrwać do września. Chce, by trasa pielgrzymki wyznaczyła krzyż na mapie Polski.

Pielgrzym przemierza Polskę w lnianym płaszczu pokutnym i w sandałach, a w ręce niesie różaniec. Ma tylko plecak i nie ma żadnych pieniędzy, korzysta z łask ludzi, którzy dadzą mu coś do jedzenia lub zapewnią miejsce do spania.

„Wydaje mi się, że kilometrów mam już około 1000 - szacuje Michał w rozmowie z Radiem Jasna Góra - Dzień zawsze staram się rozpoczynać modlitwą, potem śniadanie i Msza św. Różaniec towarzyszy mi praktycznie przez cały dzień. Każdego dnia jestem gdzieś zapraszany na obiad, jak zjem, ruszam dalej. Potem jakieś lokum, ale tak naprawdę nie wiem każdego dnia, gdzie będę spał. Pan Bóg się wszystkim opiekuje i naprawdę błogosławi. Jeżeli my zjednoczymy się i wspólnie podejmiemy tę pokutę i Pan Bóg będzie nam błogosławił tak, jak mi błogosławi w tej podróży, to Polska będzie wielkim narodem”.

27-latek osobiste nawrócenie przeżył pod koniec 2015 r: „Poszedłem do spowiedzi i od tego się tak naprawdę wszystko zaczęło, zacząłem żyć z Panem Bogiem fair i budować swoje życie na jego przykazaniach. Cały czas staram się to robić, codziennie się nawracać. Wcześniej moje życie było bardzo dalekie od Boga, na niczym mi nie zależało, imprezy, tak to głównie wyglądało. Teraz jest zmiana o 180 stopni. To była taka religijność tradycyjna, bo trzeba iść do kościoła, nie było tam żadnej głębi, żadnej osobistej relacji z Panem Bogiem”.

Inspiracją do wybrania się w niezwykłą pielgrzymkę były słowa z „Dzienniczka” s. Faustyny oraz czytanie Słowa Bożego. „Studiując pewne fragmenty, po prostu poczułem w sercu, że Bóg chce, żebym podjął taką inicjatywę - wyjaśnia pielgrzym - Żebym nakreślił na Polsce znak krzyża i uzyskał błogosławieństwo do budowania 'państwa Bożego', żeby Polska była takim państwem, jakim Pan Bóg chce. Ale wiedziałem, że do tego potrzebna jest pokuta, więc właśnie taką podjąłem pokutę za każdego Polaka, i mam nadzieję, że owoce będą takie, że po prostu Polacy zrozumieją, że my potrzebujemy tej pokuty”.

Punktem kulminacyjnym pielgrzymowania było zdobycie Giewontu. 20 lipca pielgrzym z krzyżem na plecach stanął z krzyżem na Giewoncie, gdzie odmówił modlitwę w intencji Polski zakończoną słowami „W całym Narodzie i Państwie Polskim - Króluj nam,Chryste!". Po drodze spotykał ludzi, którzy pomagali mu nieść 15-kilogramowy krzyż.

Michał Ulewiński podkreśla, że nie chodzi mu o sławę, czy gromadzenie fanów. „Rozmawiając po drodze z ludźmi, wiele osób przyznaje mi rację, że jest potrzebna ta pokuta, ta zmiana, żeby Polska była jedna. Teraz jest bardzo duży podział, a Pan Jezus mówił, że ‘królestwo wewnętrznie skłócone nie ostoi się’, i tego możemy doczekać, jeżeli się nie nawrócimy”.

Jak się okazuje, Michał na Jasną Górę pieszo przybył po raz pierwszy: „To jest mój pierwszy raz, ale to podobnie, jak nigdy nie byłem na Giewoncie, czy w Wadowicach, także Pan Bóg mi wyznaczył tutaj naprawdę bardzo ciekawą trasę. Tutaj chcę prosić, w 100. rocznicę Cudu nad Wisłą, aby Matka Boża łaskawa zjednoczyła serca wszystkich Polaków”.

Swoją pielgrzymkę Michał Ulewiński relacjonuje na Facebooku i w krótkich nagraniach na kanale YouTube „Państwo Boże".

Podczas swojego pobytu w Częstochowie Michał odwiedził także redakcję "Niedzieli"

Damian Krawczykowski /Niedziela

Michał w odwiedzinach w redakcji "Niedzieli"

CZYTAJ DALEJ

Wieliczka: koronawirus w klasztorze ojców franciszkanów

2020-08-04 20:23

[ TEMATY ]

koronawirus

franciszkanie.pl

"Jeden z naszych ojców przebywa w szpitalu z powodu zarażenia koronawirusem" - piszą na stronie internetowej i w mediach społecznościowych franciszkanie z klasztoru w Wieliczce. Kościół, w którym znajduje się m.in. cudowny obraz Matki Bożej Łaskawej, został zdezynfekowany.

Jeden z zakonników trafił do szpitala, a czterech innych objęto kwarantanną. Bracia objęci kwarantanną mieszkają w odosobnionej części klasztoru, zaś pozostali, którzy pełnią posługę w kościele, mieszkają w Liceum Franciszkańskim z oddzielnym wejściem, kuchnią i refektarzem, i nie mają kontaktu ze współbraćmi objętymi kwarantanną.

Kościół został poddany dezynfekcji. Msze św. i nabożeństwa są sprawowane przez tych kapłanów, którzy byli w ostatnim czasie na urlopie i nie mieli styczności z pozostałymi, przebywającymi do tej pory w klasztorze.

Franciszkanie apelują, aby przed wejściem do świątyni zakładać maski i dezynfekować dłonie. Osoby, które w ostatnim czasie miały bezpośredni kontakt z chorym o. Arturem, winny zgłosić się do wielickiego sanepidu.

"Informujemy również, że współbracia objęci kwarantanną nie mają żadnych objawów choroby i czują się dobrze. Będą przebywać w klasztorze przez dwa tygodnie bez możliwości kontaktu z innymi" - dodają zakonnicy, zawierzając Matce Bożej Łaskawej Księżnej Wieliczki przebywającego w szpitalu kapłana oraz braci objętych kwarantanną.

Franciszkanie w Wieliczce są kustoszami sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, która otaczana jest czcią przez mieszkańców miasta, zwłaszcza górników. Tutaj spoczywa również sługa Boży Alojzy Kosiba. Zakonnicy prowadzą także w Wieliczce liceum ogólnokształcące.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję