Reklama

Słowo pasterza

Św. Bonawentura

2016-07-14 08:55

Bp Ignacy Dec
Edycja świdnicka 29/2016, str. 5

pl.wikiepdia.org
Święty Bonawentura

Święty Bonawentura urodził się około roku 1218 w Bagnoreggio we Włoszech. W dzieciństwie ciężko zachorował. Matka ofiarowała go św. Franciszkowi i za jego wstawiennictwem odzyskał zdrowie.

Jako młodzieniec przyjął habit św. Franciszka i podjął studia filozoficzno-teologiczne pod kierunkiem znanego wtedy filozofa i teologa, Aleksandra z Hales, na Uniwersytecie Paryskim. Po 7 latach został mistrzem i podjął wykłady dla swoich braci w Zakonie Braci Mniejszych. Z szeroką wiedzą łączył naśladowanie św. Franciszka przez pokorę, łagodność, wzgardę dla dóbr doczesnych, gorącą miłość do Ukrzyżowanego i do Matki Bożej. Łączyła go także serdeczna przyjaźń ze św. Tomaszem z Akwinu.

Mając lat 36, został wybrany generałem zakonu. Przez 18 lat kierował wspólnotą zakonną z niezwykłą mądrością i roztropnością. Nazywa się go drugim założycielem zakonu franciszkańskiego, gdyż obrał linię złotego środka między nadmiernym rygoryzmem i zbytnim rozluźnieniem dyscypliny. Tym samym wskazał zakonowi właściwą drogę rozwoju.

Reklama

Napisał wiele cennych dzieł teologicznych. Bronił skutecznie na Uniwersytecie Paryskim zakonów żebraczych przed atakami przeciwników.

W teologii kładł nacisk na elementy związane z miłością i ludzką wolą. O ile tomiści, za swoim mistrzem św. Tomaszem z Akwinu, uwydatniali rolę rozumu w poznaniu i w całej teologii, o tyle św. Bonawentura uwypuklał rolę miłości, uczuć i wolitywnej strony człowieka. W związku z tym w swojej filozofii i teologii nawiązywał częściej do filozofii Platona i św. Augustyna aniżeli do poglądów Arystotelesa. Filozofię platońsko-augustyńską uznawał za bliższą nauce Pisma Świętego.

Idąc za św. Franciszkiem, św. Bonawentura nie mógł pozostać chłodnym intelektualistą, ale stał się zwolennikiem mistyki, miłości i Ducha Świętego w teologii i w praktycznym obcowaniu z Bogiem. Jego „Itinerarium mentis ad Deum” (Droga myśli ku Bogu) jest cennym przewodnikiem na drodze do zjednoczenia ludzkiego serca z Bogiem, źródłem mądrości i miłości.

Pod koniec życia Bonawentura został mianowany przez papieża Grzegorza X kardynałem i biskupem Albano. W 1274 r. papież wezwał go na II Sobór Lioński. Bonawentura stał się jednym z najbliższych doradców papieża i organizatorem soboru powszechnego. Zmarł w Lyonie w 1274 r., w trakcie obrad soborowych, w wieku 53 lat. Papież Sykstus IV zaliczył go w poczet świętych. Przypomniawszy życiorys tego świętego, lepiej rozumiemy, dlaczego Kościół wybrał na jego liturgiczne wspomnienie czytania biblijne mówiące o mądrości. Właśnie św. Bonawentura w swoim życiu osiągnął szczególną mądrość, którą czerpał od samego Boga na modlitwie i kontemplacji Pisma Świętego.

Tagi:
św. Bonawentura

Reklama

Przesłanie Benedykta XVI na sympozjum o św. Bonawenturze

2017-11-15 18:44

RV / Watykan

Benedykt XVI skierował przesłanie na sympozjum teologiczne o św. Bonawenturze. Odbywa się ona na trzech rzymskich papieskich uczelniach: Gregorianie, Seraphicum i Antonianum. Poświęcone jest ono ciągle aktualnej myśli teologicznej św. Bonawentury, który jest jednym z głównych źródeł inspiracji teologii Josepha Ratzingera.

Grzegorz Gałązka

W przesłaniu do uczestników sympozjum Benedykt XVI stwierdza, że zaproszenie na to sympozjum otrzymał tuż po tym, jak sam po raz kolejny przeczytał książkę jednego z największych znawców epoki św. Bonawentury: XIII w. ks. prof. Fernanda Van Steenberghena, napisaną jednak przed 50 laty. Porównując ją z programem sympozjum, Papież Senior z zadowoleniem stwierdza, jak bardzo powiększyła się nasza wiedza o tym okresie, również w tym, co dotyczy św. Bonawentury, który wcześniej był postrzegany niemal wyłącznie w odniesieniu do arystotelizmu swej epoki.

Benedykt XVI wspomina tu o wpływie bł. Gioacchina da Fiore, św. Franciszka z Asyżu, a także Pseudo-Dionizego Aeropagity. „Tak ważne dla samego Bonawentury uznanie, że miłość ma moc poznawczą pośród ciemności intelektu stanowi całkowicie nową wizję człowieka” – pisze Papież Senior. Na zakończenie zapewnia, że św. Doktor Seraficki to teolog, który wiele ma nam jeszcze do powiedzenia, zwłaszcza w tym momencie historii.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wiedeń: skandaliczne zachowanie austriackich piłkarek powodem odwołania meczu z reprezentacją Watykanu

2019-06-22 21:27

ts (KAI) / Wiedeń

W Wiedniu miał się odbyć dziś mecz piłki nożnej kobiet, w którym po raz pierwszy za granicą miała zagrać reprezentacja Watykanu. Niestety, mecz nie doszedł do skutku ze względu na skandaliczne zachowanie zawodniczek austriackich, poinformowała telewizja ORF.

AnnRos/pixabay.com

Według tej informacji, na wiedeńskim stadionie miały się zmierzyć zawodniczki nowo utworzonej reprezentacji FC Watykan i wiedeńskiego klubu FC Mariahilf. Przeszkodziła w tym postawa zwolenniczek aborcji wśród zawodniczek austriackich w czasie, gdy odgrywano hymn Państwa Watykańskiego.

Obecny na stadionie nuncjusz apostolski w Austrii, Pedro Lopez Quintana, zadecydował o wycofaniu reprezentacji watykańskiej.

Towarzyski mecz, który miał zostać rozegrany wczesnym popołudniem, poprzedziła wspólna Msza św. i poświęcenie boiska. „Jednak od hymnu sprawy potoczyły się gwałtownie” - poinformowała ORF.

Podczas hymnu watykańskiego kilka zawodniczek austriackich podniosło koszulki „pokazując wymalowane na brzuchach jajniki oraz hasła wzywające do legalizacji aborcji”.

W reakcji nuncjusz apostolski wraz z towarzyszącymi mu osobami natychmiast opuścili stadion. Mimo, iż po hymnach zawodniczki zwyczajowo uścisnęły sobie ręce, nie odezwał się gwizdek rozpoczynający grę, a watykański trener wezwał swoje zawodniczki na ławkę. Publiczność natomiast poinformowano w krótkim komunikacie, że piłkarska reprezentacja kobieca z Watykanu nie wystąpi.

Przedstawicielka austriackich zawodniczek uczestniczących w akcji Luise H. powiedziała w rozmowie z ORF, że grupa zupełnie nie zdawała sobie sprawy z konsekwencji ich akcji i chętnie rozegrałaby mecz.

Dziennikarzom organizatorki akcji rozdały ulotki mówiące o tym, że aktywistki nie utożsamiają się z negatywnym stanowiskiem Kościoła wobec aborcji oraz „małżeństw” osób tej samej płci.

Według ORF, tłumaczyły, że nie były świadome tego, iż „ich akcja podczas odgrywania hymnu Watykanu i w obecności nuncjusza apostolskiego jest szkodliwa dla idei sportu i może zniszczyć wielotygodniowe przygotowania”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Skworc: Maksymilian Kolbe to święty, który łączy narody i społeczeństwa

2019-06-24 13:54

lk / Warszawa (KAI)

O. Maksymilian Kolbe to święty, który łączy narody i społeczeństwa – powiedział abp Wiktor Skworc podczas prezentacji książki „Życie jako dojrzenie do świętości” poświęconej świętemu franciszkaninowi, która odbyła się w poniedziałek w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski.

KEP

Autor książki o. Zdzisław Kijas OFMConv. podjął pracę nad opisaniem życia św. Maksymiliana Kolbego z innej perspektywy niż autorzy dotychczasowych publikacji na temat świętego franciszkanina.

„Skupię się zatem na wewnętrznym życiu Maksymiliana, na jego potencjalnych napięciach, tęsknotach czy pragnieniach. Nie będę natomiast pisał o jego podróżach apostolskich i misyjnych, mniej interesować mnie będzie jego wzniosła pobożność maryjna, o której napisano już tysiące stron” – wyjaśnił o. Kijas we wprowadzeniu do książki.

Co skłoniło autora do skupieniu się na duchowej stronie życia św. Maksymiliana? „Fascynacja osobą. To był jeden z nas, żył w czasach trudnych, na przełomie wieków, miał bardzo mało spokoju, by żyć normalnie, a przecież potrafił tworzyć pokój w sytuacjach, które na pozór pokojowe nie były” – powiedział podczas prezentacji w Sekretariacie Episkopatu Polski.

Jak stwierdził, określenia świętości są różne, a jednym z nich jest umiejętność podejmowania mądrych decyzji w trudnych sytuacjach, sytuacjach granicznych. - To nie przychodzi łatwo, do świętości trzeba dojrzewać – powiedział, dodając, że właśnie taki wymiar miała świętość w życiu o. Maksymiliana. Ową decyzją graniczną, która doprowadziła go do świętości, była decyzja ważąca na jego losie: oddanie życia za Franciszka Gajowniczka w obozie Auschwitz-Birkenau.

O. Kijas podkreślił, że praca nad książką była swoistym „mocowaniem się z Maksymilianem”, odkrywaniem sytuacji w których się znajdował. A były to sytuacje niełatwe, pełne lęku i niepokojów, jak życie na misji, później konieczność powrotu do kraju, opuszczenie klasztoru, aresztowanie. – Ale on nie popadał w depresję, widział cały czas nowe okazje do działania, które podejmował, aby wzrastać duchowo – zauważył autor.

„Maksymilian odkrył, że jego najważniejszym miejscem dojrzewania do świętości stał się paradoksalnie właśnie obóz koncentracyjny, który dla innych był miejscem śmierci” – dodał o. Kijas OFMConv.

Obecny na prezentacji abp Wiktor Skworc, przewodniczący Komisji Duszpasterstwa KEP powiedział, że zawsze interesowała go asceza życia o. Maksymiliana Kolbego, właściwa dla życia zakonnego. Sam jednak późniejszy święty o swojej ascezie niewiele mówił. Opierał się na fundamencie modlitwy, postu i osobistych wyrzeczeń.

Zdaniem abp. Skworca, o. Maksymilian Kolbe to święty, który łączy narody i społeczeństwa. Przewodniczący Komisji Duszpasterstwa KEP przypomniał, że po beatyfikacji i kanonizacji o. Kolbego nastąpiła m.in. szczególna łączność między osobą świętego a społeczeństwem i Kościołem w Niemczech.

Powstało wiele parafii pod jego wezwaniem, ale również dwa wielkie dzieła: Maximilian-Kolbe-Werk, które w imieniu Episkopatu Niemiec udzielało pomocy w Polsce ofiarom obozów koncentracyjnych. Drugie dzieło, powstałe nieco później, to wspólna Fundacja Maksymiliana Kolbe, której celem jest propagowanie idei pojednania narodów polskiego i niemieckiego - i temu procesowi pojednania niewątpliwie o. M. Kolbe patronuje – ale też szerzenie tej myśli w odniesieniu do innych narodów niepojednanych w Europie, jak choćby na Bałkanach.

Prezes Wydawnictwa „Bratni Zew” o. Andrzej Zając OFMConv. podkreślił, że „Życie jako dojrzenie do świętości” to książka szczególna dla oficyny franciszkańskiej. Autor wprawdzie nie odwołuje się wprost do duchowości św. Franciszka, ale niewątpliwie wskazuje na łączność między polskim świętym a postacią „Biedaczyny z Asyżu”. Książka o. Zdzisława Kijasa może posłużyć jako swoisty przewodnik duchowy, a na pewno będzie fascynującą lekturą dla każdego, kto szuka świętości.

O. Zdzisław Józef Kijas OFMConv., "Życie jako dojrzewanie do świętości. Maksymilian Maria Kolbe", Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2019.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem