Trwa proces beatyfikacyjny sługi Bożej Anny Jenke. Należy jeszcze poczynić wiele starań, by nadszedł dzień, w którym, zostanie ogłoszona błogosławioną. Przede wszystkim modlą się o to członkowie Towarzystwa Przyjaciół Anny Jenke rozsiani po całej Polsce. Obecnie w Roku Eucharystii, który ogłosił Ojciec Święty Jan Paweł II mamy tę niecodzienną okazję do wgłębienia się w życie Sługi Bożej - nauczycielki z Jarosławia - właśnie w kontekście Eucharystii. Dzięki niestrudzonej s. dr Bernadecie Lipian, która czuwa nad przebiegiem procesu beatyfikacyjnego, wszyscy członkowie TPAJ otrzymali piękną broszurkę pt.: Życie Eucharystią. W niej właśnie s. Bernadeta zebrała całą sentencję życia w bliskości Eucharystii sługi Bożej Anny. Podkreśliła fakt Jej gorącej miłości do Boga i ludzi. Dzięki dostępności do zapisów w notatkach i dzienniczkach możemy się dziś dowiedzieć o świętym życiu Anny, które oparła na Ewangelii i Eucharystii. Postać Anny powinna szczególnie zainteresować dzisiejszych nauczycieli, pedagogów, wychowawców i stać się dla nich wzorem do naśladowania. To im w szczególności powinno zależeć na tym, by ogłoszono Jej świętość, a tym samym by mieć „swoją” powierniczkę u Boga. Wielu się modli w tej intencji, wielu otrzymało już, doznało Jej wsparcia, wstawiennictwa, czego dają dowody, świadectwa niezbędne w tym procesie.
Anna pracując w szkole jako nauczycielka była narażona na szykany ze strony ateistycznych ówczesnych władz, a mimo to była niestrudzonym świadkiem wiary w szkole i poza nią. Codzienna Msza św., Komunia św. przed pracą dodawała Jej mocy i nadziei w trudnych chwilach. Z zapisków sługi Bożej Anny dowiadujemy się, że wolne chwile spędzała przed Tabernakulum. Bliskość Jezusa dodawała Jej siły i mądrości, która była niezbędna do pracy z młodzieżą. Pomagała również w apostolstwie wśród biednych, samotnych, chorych. Będąc tak blisko Boga, każdego dnia przez modlitwę właśnie Jemu oddawała się cała, a przez Niego służbie swoim bliźnim w miłości. To, jak ogromną wartość dla Anny miała Eucharystia świadczą Jej słowa z dzieciństwa. W momencie, gdy zatroskana babcia użalała się nad nią, iż nie ma żadnych przyjemności (był czas okupacji) - stwierdziła: „Mój Boże! Wystarczy mi codzienna Komunia św., to niech będzie moją jedyną i największą radością. Innych nie chcę” (19 V 1942 r.). Na zło, na trudy, cierpienia, najlepszym lekarstwem dla Anny Jenke była Msza św. i Komunia św.
Przez całe swoje życie realizowała program, w którym założyła sobie, że nie będzie letnia, ale gorąca w miłości do Boga. Świadectwo tego dawała w obcowaniu z bliźnimi przez darowanie im bezgranicznej miłości.
Anna Jenke jest wspaniałym przykładem człowieka, który w dążeniu do doskonałości czerpał siłę i moc właśnie z Eucharystii. Jest ono zachętą dla nas do umacniania się eucharystyczną obecnością szczególnie w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu w naszych parafialnych świątyniach. Uczestnictwo to pozwoli nam wejść głębiej w jedność z Jezusem, który kieruje do nas słowa: „Trwajcie we Mnie, A Ja będę trwał w was” (J 15,4). Tak, jak doskonale rozumieli te słowa święci, którzy pozostawali długo przed Jezusem Eucharystycznym, tak każdy z nas może zostać świętym jeżeli tylko się postara. Każdy ma możliwość klęcząc przed Najświętszym Sakramentem wynagradzać Jezusowi wszelkie zło, zniewagi, które kieruje pod Jego adresem zdemoralizowany świat.
Ojciec Święty Jan Paweł II swój List Apostolski rozpoczyna słowami uczniów z Emaus: „Zostań z nami Panie, gdyż ma się ku wieczorowi” (por. Łk 24,29). Tak, jak Anna Jenke pozostawała w bliskości Jezusa Eucharystycznego, tak blisko Jezusa była wcześniej Jego matka - Maryja i święci.
W Roku Eucharystycznym my nauczyciele, wychowawcy, mamy również naśladować najlepszą nauczycielkę wszech czasów - Maryję i być wdzięczni Bogu za dar nauczycielki w czasach nam współczesnych - Anny Jenke. Wielu doświadczyło Jej bliskości jako uczniowie, współpracownicy, sąsiedzi, znajomi, bliscy. Dzielą się tymi przeżyciami, pomagają, angażują się w przebieg procesu beatyfikacyjnego. W chwili obecnej dokumenty, historie choroby cudownie uzdrowionego znajdują się w Rzymie. Są tłumaczone i badane. Przykładów cudownego działania Sługi Bożej jest więcej, a naszym zadaniem jest gorąca modlitwa o to, by zostały uznane i doprowadzone do końca.
W każdą pierwszą sobotę miesiąca członkowie TPAJ otrzymują Sobótki na wzór tych, które układała i rozprowadzała Anna Jenke dla grupy osób. Obecnie rozważanie modlitewne, intencje oraz głębokie myśli z życia Anny przekazuje w Sobótkach s. Bernadeta Lipian. Jesteśmy jej wdzięczni za ten trud i nieocenioną pomoc w pracy nad sobą. Sługa Boża Anna Jenke, po odbyciu Dnia Skupienia zapisała, iż był to dla niej i dla świata dzień odnowy. Stało się to dzięki szczególnemu zbliżeniu do Eucharystii i życia. Od tego momentu postanowiła „Żyć Eucharystią”. Sama żyjąc Eucharystią, z ogromną troską odnosiła się do innych. Cieszyła się wraz z tymi, którzy tak jak ona czerpali ze źródła Eucharystii oraz czyniła „dziękczynienie za tych, co po otrzymaniu łaski nie wracają do stóp Jezusa i za tych, co nie wiedzą, że trzeba dziękować”.
Sługa Boża Anna uczy nas swoją postawą jak powinniśmy i my postępować. Myślę, że wytyczne, które sobie postawiła w pewnym momencie życia powinny na dziś i na jutro być naszymi wytycznymi: „Komunia Św. i pełnienie w usposobieniu dziecka - woli Bożej”. Tak jak dla Anny były chwile, gdy nie zdawała sobie sprawy z wielkości Boga w sercu w chwili Jego przyjęcia pod postacią chleba i wina tak i my często nie jesteśmy tego świadomi. Dając nam dar Roku Eucharystycznego, Ojciec Święty pragnie byśmy na nowo odkrywali skarb Eucharystii, bardziej przeżywali tę wielką Tajemnicę. Możemy dać temu wyraz przez nabożne uczestnictwo we Mszy św. nie tylko w niedzielę i święta, ale także w zwykły dzień, a szczególnie w dniach wyznaczonej dla wspólnot parafialnych adoracji Najświętszego Sakramentu.
Przyjmując postawę, do której nas zachęca Ojciec Święty, i patrząc na sługę Bożą Annę, my nauczyciele, wychowawcy, powinniśmy żyć Eucharystią, która jest źródłem Światła, życia pięknego i opromienionego miłością. „Wszystko rozjaśnia mi codzienna Komunia św.” - pisała Anna w dzienniczku. - Idąc za Jej przykładem możemy również rozjaśniać sobie mroki codziennych zawiłych ścieżek, dróg, rozwiązywać trudne problemy natury wychowawczej i edukacyjnej naszych dzieci i młodzieży.