Ks. inf. Ireneusz Skubiś: - Diecezja toruńska jest diecezją nową, liczącą 16 lat. Ksiądz Biskup był u zarania jej powstania. Jakie myśli towarzyszyły Ekscelencji, kiedy podejmował kolejne etapy pracy na rzecz budowania diecezji toruńskiej?

Bp Andrzej Suski: - Ogólnie mówiąc, było to myślenie pozytywne i radosne, wynikające z bieżących doświadczeń życia nowej diecezji. W stosunkowo krótkim czasie diecezja toruńska ukształtowała swoje struktury, które pozwalają na podejmowanie zadań Kościoła lokalnego. Jak uczył Ojciec Święty Jan Paweł II, który dokonał reorganizacji struktur Kościoła w Polsce i powołał do istnienia nowe diecezje, zadaniem podstawowym wspólnot kościelnych dzisiaj jest nowa ewangelizacja. Na tym zadaniu skupiła się głównie uwaga naszej wspólnoty diecezjalnej. Rozpoczęliśmy od misji ewangelizacyjnych w parafiach. Duży nacisk położony został na stałą formację kapłanów, osób konsekrowanych i wiernych świeckich. Równolegle prowadzono kursy ewangelizacyjne dla liderów małych grup kościelnych oraz promocję stowarzyszeń, ruchów i wspólnot modlitewnych. Ważnym elementem nowej ewangelizacji jest działalność charytatywna Kościoła. Tej sprawie diecezja toruńska poświęca również wiele uwagi i sił. Realizacji zadań nowej ewangelizacji służy wydatnie prasa katolicka. Korzystam z okazji, by serdecznie podziękować Księdzu Redaktorowi za „Głos z Torunia” ukazujący się w ramach tygodnika „Niedziela”.

- Czy nie było problemu z integracją duchowieństwa, które stało się prezbiterium dla Kościoła toruńskiego?

- Diecezja toruńska powstała z dużej części diecezji chełmińskiej i jednego dekanatu archidiecezji gnieźnieńskiej. Nie było zatem problemu integracji duchowieństwa w nowej wspólnocie diecezjalnej. Seminaria duchowne w Pelplinie i Gnieźnie dobrze przygotowały księży do współpracy duszpasterskiej i wpoiły zasady kapłańskiego braterstwa, jak też ścisłej współpracy z biskupem. Trzeba również uwzględnić fakt, że obecnie znaczną część duchowieństwa naszej diecezji stanowią księża, którzy odbyli formację w toruńskim Seminarium Duchownym. Solidarność kapłańska, szczególnie w wymiarze duszpasterskim, ma zatem silne oparcie w formacji seminaryjnej i umacnia się dzięki stałej formacji prezbiterów. Doświadczam tego przy różnych okazjach, szczególnie wtedy, gdy apeluję do księży w sprawach wymagających wspólnego zaangażowania i wysiłku. Zawsze odzew jest pozytywny.

- Ważnym faktem jest powstanie Wydziału Teologicznego na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jak udało się założyć ten wydział?

- Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu jest uczelnią, która konsekwentnie realizuje klasyczny model uniwersytetu w rozumieniu „wszechnicy”. W strukturach wielu uniwersytetów europejskich, legitymujących się długą historią, działają wydziały teologiczne, które często są u korzeni tych uczelni. Niewątpliwie do powstania Wydziału Teologii w Toruniu przyczynił się fakt, że taki wydział był również na Uniwersytecie Wileńskim. Droga do utworzenia Wydziału Teologii w Toruniu wiodła przez lata owocnej współpracy między Uniwersytetem i Seminarium Duchownym. Świadczą o tym wspólnie organizowane konferencje naukowe, wspólne publikacje i wymiana wykładowców. Ważnym impulsem była również wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II, który odwiedził Uniwersytet Mikołaja Kopernika, spotkał się tam z rektorami wyższych uczelni polskich i wygłosił przemówienie na temat „fides et ratio”.

- Jest Ksiądz Biskup promotorem rozwoju młodych ludzi - wiem o istnieniu burs dla młodzieży niezamożnej, a chcącej się uczyć. Co skłoniło Ekscelencję do podjęcia akcji zakładania instytucji charytatywnych?

- Pomysłodawcą w pewnym sensie był młody człowiek, którego spotkałem podczas wizytacji jednej z wiejskich parafii na krańcach diecezji. Jako uczeń szkoły średniej wykazywał on duże zdolności, edukację zakończył dobrym świadectwem maturalnym. Jednak nie stać go było na dalsze studia ze względów finansowych. Takich przypadków jest wiele. Dlatego Caritas naszej diecezji przystąpiła do organizowania trzech burs dla młodzieży żeńskiej i męskiej. Dwie bursy - w Grudziądzu i Brodnicy - przyjmują młodzież szkół średnich, natomiast bursa w Przysieku k. Torunia, blisko Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, służy młodzieży akademickiej. Zapewniając utrzymanie, troszczymy się też o wszechstronny rozwój młodych ludzi. Jest to inwestycja w przyszłość naszego społeczeństwa.

- W jaki sposób w tę pracę włączyli się księża?

- Duszpasterze znają potrzeby swoich parafian. Wczuwają się zwłaszcza w sytuację rodzin niezamożnych i wielodzietnych. Wielu księży pomaga szkołom w dożywianiu dzieci i funduje stypendia. Organizowane są przez parafie kolonie letnie i zimowe. Dlatego pomysł na bursę spotkał się z ogólną akceptacją duchowieństwa. Na potrzeby bursy w Grudziądzu zbierane są systematycznie ofiary do puszek przy kościołach tego miasta. Księża z własnych funduszy przekazują dary pieniężne, zaś od swoich parafian dary w naturze. Zazwyczaj czynią to bezimiennie.

- Jest Ekscelencja biskupem diecezji, w której znajduje się siedziba Radia Maryja. Jakie jest stanowisko Biskupa diecezjalnego wobec tej wielkiej instytucji medialnej?

- Doceniam osiągnięcia Radia Maryja w wymiarze duszpasterskim, realizowane przez systematyczną katechezę, szkołę modlitwy, towarzyszenie chorym, kształtowanie postaw chrześcijańskich ludzi różnego wieku, przekazywanie informacji o życiu Kościoła w kraju i na świecie. Na uznanie zasługuje też budzenie ducha patriotyzmu, umacnianie więzi z macierzą w środowiskach polonijnych i umożliwienie naszemu społeczeństwu uczestnictwa w dyskusjach na temat ważnych dla narodu i państwa spraw. „Rozmowy niedokończone” - to pionierski program tego Radia, wspierający wydatnie proces upodmiotowienia społeczeństwa po okresie zmuszania go do milczenia.